Wat heeft deze roman met Westernieland te maken? Op het eerste gezicht helemaal niks. De schrijfster beschrijft de personen in een leefgemeenschap. Uiterst herkenbaar ook voor iedereen die nooit heeft kennis gemaakt met een leefgemeenschap. Het boek is gebaseerd op ervaringen van de schrijfster in Westernieland in Groningen. Ze plaatst de situatie in Zeeland.
Westernieland en Den Andel waren in de jaren zeventig en tachtig aantrekkelijk voor mensen “van elders” om zich te vestigen. Ze vormden een groot contrast met de stad: een rustige omgeving met relatief veel beschikbare huizen. Mond tot mond-reclame zorgde voor nieuwe bewoners.
De vestiging van kunstenaars en mensen die een andere leefstijl hanteerden stak enigszins af bij de gewoonten van de traditionele bevolking. Traditioneel ligt bij de meeste oude huizen van de voormalige boeren en landarbeiders een keurige moestuin voor de verbouw van groenten. De tuinkunsten van de nieuwe bewoners hadden vaak een heel ander karakter. Dit verschil is vooral een tijdsbeeld uit die jaren.